We doen het allemaal, dat valt niet te ontkennen!

Voordat je het beseft heb je de voorbijganger op straat al in gedachten in een (denkbeeldig) hokje geplaatst. Je had het ook al kunnen doen wanneer je deze-blogpagina zag. ‘’ hey weer zo’n millenial die over haar leven gaat bloggen’’.

Zou ik je niet eens kwalijk nemen. Toch hoop ik je te verrassen en niet de standaard ‘fuck my life i have a difficult age’ blog te schrijven.

Waarin ik denk ik al anders overkom is door mijn teksten, die zijn absoluut niet ABN omdat ik Dyslexie heb. Geen perfectie maar gewoon de lap tekst die ik in mijn hoofd heb, op papier getypt. In de hoop dat er een redelijke volgorde in zit. Als het echt niet te volgen is, let me know😊

Daarnaast heb ik niet één categorie of topic waar ik elke keer op terugkom. Ik wil juist zoveel mogelijk onderwerpen opgooien en laten horen. Degene die niet zo standaard of voor de hand liggend zijn. Hetgeen wat ik hoor of meemaak in mijn werk is af en toe koude realiteit. Je mag hiervan schrikken of weerstand voelen bij een onderwerp. Dat betekent dat je aan het denken bent gezet, dat ik je heb geraakt en er bewustwording heeft plaatsgevonden. FIJN, dat is zeker 1 van mijn doelen hiermee!

Ohja ik heb ook zware Dyscalculie. Maar wees gerust daar zal je nu weinig van merken.

De jongeren waarmee ik werk hebben allemaal een label en worden dagelijks (onzichtbaar) in hokjes geplaatst. Dit wordt al gedaan door alleen maar naar ze te kijken. Tegenwoordig wordt bijv. het woord ‘Autist’ als scheldnaam gebruikt bij de niet-gediagnosteerde-mens. Dat dit normaal is geworden vind ik echt ernstig. Ook al wordt er niks ergs mee bedoeld op dat moment, alsnog raak je daar de mensen met Diagnose mee. Dat is hetzelfde dat we ook niet zomaar met ‘Mongool’ schelden. De jongeren met Diagnose hebben dit door mensen, geloof me dat je ze raakt en wellicht pijn doet met een ‘onschuldige’ uitspraak.

Ik ben een ervaringsdeskundige in het omgaan met de nonchalante, soort van geïnteresseerde, mega domme opmerkingen en vragen over (mijn) Diagnoses en-of stoornissen. Ik krijg bijvoorbeeld, voor de grap he, de rekensom 1+1 voorgelegd als ik vertel Dyscalculie te hebben. De onwetendheid/ desinteresse/ lomp gedrag laat zien dat de empathie ver te zoeken is. Nu lach ik als een boer met kiespijn en weet dat het eerder bij die persoon ligt dan aan mij. Maar vroeger maakte dit mij woest. Ik had een bepaalde leeftijd maar werd totaal niet serieus genomen voor die leeftijd. Het voelde alsof ik onder die persoon kwam te staan, minder waard was. Dit gevoel hoor ik ook terug bij de jongeren, zij leg ik uit wat ik nu weet. Het ligt niet aan jou maar aan hun!

Dus mijn blogs zouden je kunnen interesseren als je er opeminded in gaat en bereid bent vanuit een ander perspectief te kijken/ denken.

Mocht je er iets over kwijt willen of vragen hebben, dan ben ik één en al oor!

Liefs Jess

De ultieme synergie tussen boksen en yoga voor een intensieve training van body en mind.

06 3843 6237


Inschrijven

Contact